فراغت بهتر است یا عشق با او؟

یادی از نوزده سالگی:

به حوا گفت روزی ساده مردی

که آخر این چه کاری بود کردی؟

اگر در عرش میماندی چه میشد؟

از آن میوه نمیخوردی نمیشد؟

کنون بودیم دوشادوش حوری

نه زادن بود،نه مردن،نه گوری

زبان از ذکر او خسته نمیشد

در روزی دگر بسته نمیشد

.

.

چه گفت حوا جواب آن سوالش

تو پاسخ ده بکن تفسیر حالش

نگاهی کن به قلب مهربانت

تو ای یکتا نگهدار امانت

پس آنگه زیر لب با باطنت گو

فراغت بهتر است یا عشق با او؟

مینویسم از عمق وجودم...