فراق

نیمچه غزلی که یکبار آمد و دیگر تن به کامل شدن نداد:

از دوری نگاه تو صد بار مرده ام

ساعت که هیچ،ثانیه ها را شمرده ام

با دستهای خود به صلیبت کشیده ام

من آبروی هر چه حواریست برده ام

مینویسم از عمق وجودم...